Współzależność

Dana dziedzina może stanowić część ogólnej strategii obejmującej grupę dziedzin; wycofanie się z niej osłabi skuteczność tej strategii. Dana dziedzina może zajmować centralną pozycję ze względu na tożsamość lub renomę firmy. Wyjście może zaszkodzić stosunkom przedsiębiorstwa z głównymi kanałami dystrybucji albo może osłabić jego sytuację w zaopatrzeniu. Wyjście może spowodować przestoje wspólnych urządzeń lub innych środków, w zależności od tego, czy mają inne zastosowania w firmie albo czy da się je wynająć na rynku.

Firma, która zaniecha związków z klientem, dla którego jest jedynym dostawcą, może nie tylko spowodować przerwanie sprzedaży innych wyrobów temu klientowi, ale może też osłabić swoje szanse w innych dziedzinach, w których liczy się na nią jako na dostawcę podstawowych materiałów lub komponentów. Wysokość barier współzależności w istotnym stopniu zależy od tego, czy korporacja jest w stanie przenieść zasoby zwolnione przez zanikającą działalność na nowe rynki. Dostęp do rynków finansowych. Wyjście może ograniczyć zaufanie rynków kapitałowych do firmy lub zmniejszyć atrakcyjność akcji firmy dla ich potencjalnych nabywców.

Często sami kierownicy uważają za konieczne obniżenie norm możliwego do zaakceptowania tempa wzrostu oraz zysków. Jeśli kierownicy starają się sprostać dawnym normom, to niekiedy mogą podejmować działania bardzo szkodliwe dla zdrowia przedsiębiorstwa na dojrzałym rynku w dłuższym okresie, chyba że zajmuje na nim niezwykle silną pozycję. Proces obniżania norm jest trudny, gdyż w wyniku poprzedniego powodzenia w organizacji mogła zrodzić się silna tradycja osiągania dobrych wyników finansowych. Chcę dodać, że naczelne kierownictwo organizacji ma do czynienia z takimi samymi problemami przy rewizji własnych oczekiwań.

Szanse utrzymania poprzedniego tempa awansów osobistych w bardziej dojrzałym środowisku są niewielkie. Jednak kierownicy mogli przywyknąć do dawnego tempa awansowania jako miary swego powodzenia. Z tych powodów wielu kierowników może odejść w okresie dojrzewania sektora, a organizacja może wywierać duży nacisk na naczelnego dyrektora. Zadaniem naczelnego kierownictwa jest wyszukanie nowych sposobów motywowania i wynagradzania pracowników. Naciski w tej dziedzinie występujące w fazie dojrzewania spowodowały, że niektóre firmy zdywersyfikowały się po to, aby zapewnić możliwości wzrostu i awansów podobne do tych z przeszłości. Dywersyfikacja tylko z tego powodu może być poważnym błędem.